این روزها، ته قلمم گیر کرده  بین دندانهام و زل زده ام به کاغذی سفید و با خودم می گویم :

چه خواهم کرد من با پریشانیم ؟

چه خواهم کرد من بااین همه سیاهی؟

چه خواهم کرد من با خونی که در رگانم می جوشد؟

چه خواهم کرد من با فردا؟

چه خواهم کرد من با هراسم؟

چه خواهم کرد من با هجوم بی وقفه ی کلمات در سرم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟